Qu'ei lo plaser de contar qui a miat Miquéu Barís, despuish ua bèra pausa, suu camin deus contes. Deus contes entenuts a casa o dens las velhadas, solide, mes tanben deus contes vienuts de delà la mar que Barís e s'ensaja ad empeutar sus la vielha soca de nosta.

Pr'amor las paraulas, com los contes, que viatjan e que s'escàmbian.

Contes tad arríder, contes tà's trufar deu monde orgulhós, contes tà har pensar, tanben, au delà de l'arríder joiós deu contaire qui'ns hè traversar los saunèis, los espers e las paurs deus ómis.