Nuda, tèba, amorosa, passa soleta devath la ploja.

Estiu fenit.

L'imatge, amor lusent molhat, se'n va dens la bruma d'abòr

Totun, capborrut, lo só trauca la nubla

En me brutlant los uelhs vielhs.

A on deshèi lo traç de la soa alen :

esbarrit dens la cuèva escura d'ua nueit inacabada

o abandonat, atau, frement sus l'èrba cauda d'un ser d'agost ?

Non sèi mei on me mian los pas.

Penut, sarrat, premut,

Tròç amar de carn, nèrvis e òs.

Suu ton piet, bavi lo shuc d'ua fruta agra,

present deu Diable, diable de present.

Espiar usclat.

A boca de nueit tringla l'esquira de la catedrau.

Lescar drom, pesuga d'arren.

Te tieni la man, mainada.

Ns'estancam, còp sec, briacs,

au mitan deu Monde.

Un camin aspre e calhavut mia a l'espèr d'ua auba navèra

a la Paraula arretrobada.

Mes sus las montanhas negras e blancas

boha un aire viciat,

hòu de malícia e de dòu.

Capvath la Caronha s'estira,

lasciva.

Shens cès ni pausa, viran los vutres,

punts negrós e mavents. Esmavents.

Clarvedents.

La deishèi enairà's cap au cèu

vueit deu passat.

Non la deisharàs pas, n'ac voi pas.

E m'escotas ? E m'entenes ?

Non pòt esvaní's atau. Non vencerà lo Mau

T'ac juri. N'an mentit.