Merièm o la botelha dins la sabla

« Soi pas ieu sus una iscla desertosa e pasmens soi perduda. Dins lo membre de las escobilhas trapèri aquela botelha vuèja. L'amaguèri sota mos vestits. Abans ieu tanben ne beviái de còca-còla. Abans ! Mas ara ai pas que d'aiga per beure. »

L'annada escolara ne finís pas de s'acabar. Per Marevá, capitània de la cóla de and de son collégi nimesenc, la plaja ven cort de recreança. Amb los companhs s'assadolan de solelh, de rire e d'amistat gaujosa quand la descobèrta d'una botelha mièja enterrada dins la sabia ven trebolar son inchalença e los botar dins una istòria de pas creire. Istòria esfraiosa, sul fons de prima aràbia. Comprenon lèu qu'an dins la man lo sòrt de Merièm, joina tunisiana, victima e presonièra de bregandàs.