Seguida del tribalh d'edicion entamenat per Letras d'òc amb la publicacion en 2006 dels Contes atal , las Istorietas del tucolet son estadas causidas demiei los nombroses contes que demoran de publicar, amassats e engarbierats per un dels autors màgers de la literatura d'òc. Son de « contes recontats », fruts de l'escritura poderosa, joiosa e risolièra de Perbòsc, grand culheire de contes populars mas tanben grand legeire de contes literaris, potzant a totas las sorgas, forlupant amb plaser lo suc de totas las legendas e de tots los racontes.

Dins la dralha entamenada per la parucion de La Debanadora en 1924, puèi pels dos recuèlhs de « Contes vièls e novèls », Fablèls e Fablèls calhòls , los contes atropelats aicí jol nom d' Istorietas del tucolet son tanben de la meteissa familha que los dels dos «  Libres dels auzèls  ». Lors tecnicas d'escrituras se semblan fòrça, se las tematicas i son diferentas.

Aicí, Perbòsc convòca los capelans, los monges e las devòtas del país d'òc al briu d'istorietas e de contes calhòls e, plan sovent, un briconèl anticlericaus. Dins una lenga occitana mesclada qualque còp de latin de glèisa, s'i encontran de capelans ventruts e gormands, de caminadas e de glèisas d'avant Vatican II, popladas de campanièrs, de cadierairas, de gojas e de devòtas calucas.