L'òrra istoèra d'un hilh de Gelòs

Visenç Labaisha n'a pas nada circonstància atenuanta, çò qui s'apèra nada, e qu'aqueths especialistas de las malaudias deu topin ne'ns viengan pas avejar dab las lors rantòinas. Qu'a hèit de maishanteria, qu'ei anat dinc au cap d'aqueras tristas ideas qui daunejan en la societat desempuish annadas, segon las quaus un pair e ua mair n'an pas nat dret suus lors mainatges, e se'n vòlen aver, aquestes qu'an lo dret de s'arrevendir, qu'an lo dever de s arrevendir. Çò de mau non pòt har bona fin, e puishque Visenç Labaisha a volut seguir aquera trista moda, tampís per eth, jo ne'u vau pas anar plànher, ni pensi guaire de monde a Gelòs. A Visenç Labaisha que l'aurén devut deishar au gave.