Mai de 30 ans après la publicacion de son Òbra poetica, seguida de quauques rares recuèlhs coma Dotze taulas per Nòstra Dona o Ai très òmes a taula, a miègjorn , avètz aicí tota una part demorada inedicha de la poesia de Joan Larzac.

Un silenci éditorial trencat ara amb Se rauqueja ma votz , que lo poèta jamai a pas quitat d'escriure al long del temps e de la vida.

E mai atrabalhit d'annadas per acabar son òbra grand de traductor, la Bíblia integrala en lenga d'òc, Larzac s'es avodat de longa a una escritura pus personala.

Aicí, en continuitat amb los primièrs recuèlhs, la poesia de Larzac acara totas las fàcias de l'umanitat, a l'escota dels trabucs e dels espèrs del monde, uèi coma ièr : interrogacions sus l'existéncia coma contemplacion dels païsatges del Liban o del país d'òc.