Témoigner entre histoire et mémoire, n° 116. Voyages mémoriels. Herinneringsreizen

Doit-on craindre ce que l'on regroupe sous le terme de «tourisme mémoriel» ? Ou bien
doit-on assumer cette réalité de notre époque ? Désormais, tout visiteur, en groupe ou
solitaire, se trouve-t-il absorbé par la catégorie de «touriste» ? Ou bien cette catégorie
est-elle une réduction intellectuelle bien éloignée de l'expérience que chacun poursuit
durant sa visite ? Le problème apparaît sous un jour un peu différent quand on pense
aux voyages organisés pour des mineurs encadrés par des adultes, généralement des
enseignants. Ce dossier propose de donner les avis d'historiens et pédagogues qui ont
l'expérience de tels voyages.
Moet men het fenomeen, dat men als 'herinneringstoerisme' zou kunnen omschrijven,
vrezen? Gaat het hier om een hedendaags maatschappelijk fenomeen dat men dient te
aanvaarden? Kan men elke bezoeker, die een monument alleen of in groep betreedt,
sowieso bestempelen als toerist, of gaat men hier te reductionistisch te werk? Men kan het
probleem cok vanuit een ander perspectief bekijken door de focus te plaatsen op de reizen
voor jongeren die ingekaderd worden door volwassenen, in het bijzonder leerkrachten. Dit
dossier laat historici en pedagogische medewerkers aan het woord die de ervaring van deze
reizen hebben opgebouwd door ze zelf te organiseren.