« Du-pod eo an noz, an delioù a red, kaset gant an avel ; ar broustoù a gren gant un trouz spontus, ha kammedoù Yann a dregern evel re ul langouineg.

Ha Yann a gerzh dalc'hmat, o kanañ atav, o c'hoapaat atav.

O tremen e-tal ar maner kozh ar wiblenn a lavar :

Distro, Yann, distro.

Ha Yann a gendalc'h gant e hent.

Pa zegouezh gant al lamm dour, an dour a hiboud :

Na dremen ket, Yann, na dremen ket !

Lakaat a ra e dreid war ar vein kompezet gant ar stêr hag he zreuziñ.

e brezhoneg !  »