Lo viatge de Joan Petit

Un còp èra, que i avè un mainat qui s'aperava Joan. Qu'èra atrevit e coratjós mes qu'èra petit, pas mei gran qu'un sac de hroment e tots que's trufavan d'eth. Que l'aperavan Joan Petit.

Un dia, Joan n'ac podó pas mei suportar e que disó a la soa mair « Que n'èi pro, que n'èi hartèra. Doman que partirèi. Que prenerèi lo camin de solhevant, qu'anarèi tau país deus gigants e que'us demandarèi lo secret tà pravar. »

Tot au long de la soa quèsta Joan que contrapassarà los corbaishs, los becuts, l'Òmi verd e mantuns autes personatges gessits de l'imaginari gascon com estón cuelhuts per Joan-Francés Bladèr dens los contes de Gasconha.