"Ara, mort, stàs encara pus viu benièu. Jamai te podrai pas pus jonher, m'as barrada qu'encara me podià menar daus tu ; Lo sol biais de te tornar rapar, e mai tas enganas, es pas l'escriure coma o cresiài d'en primièr, l'escriure qu'escafa tot, es que te posca solament seguir dins la mort amb la meteissa serenitat, lo cos espandit dins una jaça, e una rega de sans lo long de la gaura coma una grema."