La sopa de soriç

« La beleta getèt la soriç dins un marmiton.

- Ô ! Planta ! çò-dissèt la soriç. Ta sopa aurà gost de ren : l'i mancarà quauqua istòria, chau de las istòrias perfin que la sopa siaja saborosa.

- Mas ne'n ai pas, çò-dissèt la beleta.

- Mas ieu ne'n ai, çò-dissèt la soriç, e te'n pòde dire còp-sec !

- E ben d'acòrd, çò-dissèt la beleta, mas fai viste, qu'ai una fam dau diable.

- E ben, respondèt la soriç, veiquí quatre istòrias per conhar dins ton marmiton... »

E quò es aitau qu'una soriceta, qu'amava los libres urosament, s'atrapet de contar d'istòrias per far durar lo temps e contranhar las malurnanças engenhidas per una beleta.

Un libre per los mainats qu'aiman desjà legir solets.