Aquò's lo nom d'una bòria de montanha mejana del Segalar

albigés. «Un lòc, un fogal qu'ai somiat e bastit sus un campèstre

vertadièr» çò disiá l'autor a la fin de la primièra part, publicada

en 1987, Prèmi Pau Froment, e un dels títols màgers de la pròsa

nòstra.

«Los lòcs e los personatges son plan de mon sosc ; i n'a pas

un qu'aja agut carn e òsses realament. Çò qu'ai volgut, amb l'idéa

de parlar verai d'un païs e d'un temps, es de remembrar çò qu'ai

ausit de la boca dels aujòls qu'eles bò-z avián vist e viscut.» Los

legeires i se son pas enganats !

Roman plan capitat mas tanben testimoniage social e uman,

tresaur linguistic viu, Comba Granda I anava de la guèrra de

Setanta a la mobilizacion de Quatorze. Amb las meteissas

qualitats, Comba Granda II accompanha la meteissa familha de

pageses fins a 1939, dins los cambis e los dramas d'un temps

novèl.